X
تبلیغات
مدیریت و کارآفرینی - مفهوم کارآفرینی
 مفهوم کارآفرینی

که در ماموریت های نظامی خود را به خطر می انداختند(احمد پورداریانی،1383) بعدها این واژه به کسانی اطلاق شد که مخاطره یک فعالیت اقتصادی را می پذیرفتند و آنرا سازماندهی، تقبل و اداره می کردند( واژه نامه دانشگاهی وبستر).

در فرهنگ پنج جلدی انگلیسی به فارسی دکترعباس آریان پور واژه کارآفرین به معنای جسور، اقدام به کارهای مهم، بی باک و دل به دریا زدن معنا شده که تا حدودی معنی کارآفرینی را به ذهن خواننده القا می کند.

اقتصاددانان نخستین كسانی بودند كه در نظریه های اقتصادی خود به تشریح كارآفرین و كارآفرینی پرداختند و ازقرن شانزدهم میلادی تا كنون به طور تقریبی كلیه مكاتب اقتصادی آن را مورد توجه قرار داده اند. ژان باتیست سی [3]درباره كارآفرینی می گوید: كارآفرین عاملی است كه تمامی ابزار تولید را تركیب می كند و مسئولیت ارزش تولیدات، بازیافت كل سرمایه هزینه شده و سود و یا زیان حاصل از آن را بر عهده می گیرد.

در قرن 17 تا اوایل قرن 20 کارآفرین، از دیگر بازیگران صحنه اقتصاد متمایز می شود به طوری که کسی که سرمایه را تامین می کند، با کسی که خطر می کند متفاوت است. همچنین در این دوره میان کارآفرین و مدیریت کسب و کار نیز تفاوت گذاشته می شود. کسی که سود حاصل از سرمایه را تحصیل می کند با کسی که سود حاصل از توانمندیهای مدیریتی را دریافت می کند متفاوت است.در دهه های میانی قرن بیستم، مفهوم نوآوری به یک جزء اصلی کارآفرینی تبدیل شد و از سال 1980 به این طرف مفهوم کارآفرینی از حیطه خاص توجه اقتصاد دانان خارج شده و نظر جامعه شناسان و روانشناسان را به خود جلب نموده است(ویلیامز، 1999).

ریچارد كانتیلون[4]( 1755) كه ابدا ع كننده واژه كارآفرینی است، كارآفرین را فردی ریسك پذیر می داند كه كالا را با قیمت معلوم خریداری می كند و با قیمت نامعلوم می فروشد. او به سه عنصر اصلی در خصوص فعالیت كارآفرینان اشاره كرد: اول آنكه در یك محیط همراه با عدم قطعیت فعالیت می كنند و دوم اینكه آنها در صورت نداشتن توانایی زیاد برای فعالیت اقتصادی، یا فساد و تباهی خاصی مواجه می شوند و سوم آنكه آنها سرمایه اولیه را خودشان فراهم می آورند(هیریچ وپیترز،1992).


[1] Entrepreneur

[2] Entrepreneurship

[3] Say،J،B

[4] R.Cantillon            مقاله و پایان نامه: عرفان حسینی

|+| نوشته شده توسط عرفان حسینی در جمعه بیست و ششم آبان 1391  |
 
 
بالا